سال 1385 هم شروع شد. یک سال دیگه هم گذشت. بدیها و خوبیهاشم گذشت. نمیگم برای من چطوری بود     نمی خوام بدونم برای شما هم چطوری بود.

 

به نظرم جالب اومد که چند تایی از پیامای تبریکی که دوستان لطف کردن و فرستادن و اینجا بزارم.

 

ع : سال نو رو پر اد عشق و برکت برایت آرزو دارم.

ع : زیبایی بهار شکوه طبیعت است و شوکات الهی ، نوروزتان پیروز.

ح : سالت پر از هرچه خوبی.

م : سالی همراه با شادی و موفقیت برایتان آرزومندم

ن :عید مبارک با بهترین آرزوها.

آ :پای در راه بنه ، نه پای بر دل ، که بی پا با سر میتوان رفت . بیایید همگی سعی کنیم که در این سال جدید مثل ماهی قرمز کوچک تنگ بلوریه سفره هفت سینمان دلی اندازه دریا داشته باشیم ، به همدیگر عشق بورزیم و صمیمانه دوست بداریم .سالی پر از شادی ، شادی و باز هم شادی برای تو عزیز آرزومندم. سال نو مبارک

ع :تمام شکوفه های بهاری تقدیم به شما و خانواده محترمتان....عید باستانیتان مبارک

ف :بوی باران    بوی سبزه   بوی خاک . شاخه های شسته باران خورده پاک.

    عطر نرگس  رقص باد . نغمه شوق پرستوهای شاد . نرم نرمک میرسد اینک بهار .  خوش بحال روزگار....

ر :چترها را باید بست ، زیر باران باید رفت ...کرمان همیشه با من هست .

ع :لبخند بزن بدون انتظار پاسخی از دنیا و بدان که روزی آنقدر شرمنده میشود که بجای پاسخ لبخند به تمام سازهایت میرقصد. باور کن.

ر :پاها را باید شست . جوراب دیگر باید پوشید. آقا مجید خیلی می خوامت سال توپی داشته باشی حاجی.

ف:ماهی قرمز در حرکت.آب قرمز در حرکت.همگان کوله بارشان بستند برای حرکت.من در انتظار قاصدکی

مانده ام بی حرکت . ( سال نو رو بهت تبریک میگم . سالی خوب و پر از مهربانی داشته باشی )

آ :سلام. من دارم امشب میرم ، فکر نکنم دیگه همدیگرو ببینیم ، من رو فراموش کن و بخاطر تمام بدیهام منو ببخش. از طرف سال 1384

م :امیدوارم سال جدید رو با 7 سینی از : سلامت – سربلندی – سرور – سرسبزی – صمیمیت – سرخوشی – سعادت – شروع کنی

ر :با درود . برای شما دوست عزیز آرزوی سالی بهتر از پارسال میکنم . سالی همراه با رهایی...

ش : با آرزوی 12 ماه شادی . 52 هفته خنده . 365 روز سلامتی . 8760 ساعت عشق . 525600

دقیقه برکت . 3153000 ثانیه دوستی . سال نو مبارک .

و :ماهی عید برات فرستادم تا سال تحویل مواظبشون باشی ها .

ن: سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت – بادت اندر شهر یاری برقرار و بر دوام

  سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش – اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام ...

 

................ و کلی پیام دیگه که همش رو با تمام وجود برای همه آرزو میکنم . 

 

          مهربانتر باشیم و بدانیم که در یک لبخند چه نیکیها  پنهان است ..........

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۸:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱ فروردین ،۱۳۸٥


رستاخيز ( کريستين بوبن )

من خدا را در قمقمه آب يافته ام ، در عطر پيچ امين الدوله ، در خلوص برخی کتابها و حتی نزد بی دينان . اما تقريبا هيچگاه وی را نزد آنانی که کارشان سخن گفتن از اوست ، نيافته ام
 

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٧ بهمن ،۱۳۸٤


خوشحالم

خوشحالم ازين که بازم زير برف حال ديگه ای پيدا ميکنم .....

  متشکرم خدا جون.........

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٥ بهمن ،۱۳۸٤


محتاجم

با تنهايی و اشک و شب

                                     در تکرار لحظاتی به پوچيه بادبادکها

                                                                                  به انتها می انديشم

انتهايی که برايم راهش مهم نيست

                                                  فقط و فقط انتها

از حرکت ـ از زندگی خسته ام

                                         و در التهاب لحظات باقيمانده ، از تنهای هم ديگر ميترسم

تنها همچون سکوت ، تنهای تنها

                                         از سکوت هم ديگر می ترسم

کاش می توانستم

                    در هياهوی کلنجار برای حيات

                                                       خو را گم کنم

                                 از خودم هم ديگر می ترسم

به تو ـ بيش از هر زمان ديگر ـ محتاج ترم

                                                  به تو ... !

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۸:٤۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ آبان ،۱۳۸٤


خسته ام....

خسته ام     از همه

خسته از      دنيا

آسمان بشنو از          قلب من اين صدا

ای زندگی بيزار از توام       بيزار ازين عالم

بيگانه ام با سيمای تو        ديوانه دنيای تو

درهم مشکن زنجير مرا          بهتر که شوم رسوا

رفتم که دگر با دست شما      پنهان شوم از چشم دنيا

خسته ام از همه            خسته از دنيا

خسته ام......... 

                            ( تورج نگهبان )

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ٩:۳٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٢ آبان ،۱۳۸٤


 

  • ميگن که :
              زندگی می گذرد و حقيقت جز در لحظاتی کوتاه نقاب از چهره بر نمی گيرد.

  کاش اون لحظه کوتاه رو از دست نديم.............

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ٩:٤٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٤ آبان ،۱۳۸٤


 

هيچ وقت با سياست کاری نداشتم ولی هميشه به حرف دلم گوش دادم .اين بار هم خواست که اين رو اينجا بزارم .برای کسی که خودم رو بهش نزديک حس ميکنم با اينکه هيچ وقت از نزديک نديدمش.......

خاتمي مي رود!

خاتمي مي رود، مظلوم آمد، مظلوم کار کرد و مظلوم مي رود. سيد هيچگاه لبخند را، که لازمه زندگي در جامعه اي است که با انبوه مشکلات دست و پنجه نرم مي کند، از لبان خود دور نساخت؛ گرچه شايد در خلوت خود ساعتها گريست. چند باري که اشک او را ديديم، سرشکي بود که از گوشه چشمان همه لبريز شده بود و اين سيد وارسته و حليم توان تحمل آن را نداشت و، بي بغضي، آن را فرو ريخت.

او مي رود. ديگر کسي نيست که خواستار تغيير قانون اساسي و ماندن دوباره او در کاخ رياست جمهوري باشد. اما کسان بي شماري او را در جايگاه ويژه اي مي دانند که هيچگاه از آن مصدر عالي پايين نخواهد آمد و در تاريخ صد و پنجاه ساله ايران به قائم مقام، اميرکبير و مصدق پيوست. با باران آمد، رود شد و به دريا پيوست.

وقتي آمد– و چه پرخروش آمد!– دستي خالي و دلي پراميد داشت. طرفه اينکه اصلاحات بيش از توسعه فرهنگي و سياسي، در عرصه اقتصادي موفق شد......اما سيد هميشه اميدوار، بندرعباس را به بافق، و بافق را به مشهد پيوند داد. در گندم به خود کفايي رسيديم. عسلويه را بر تارک فضاي مناسب اقتصادي ايران، چون نگيني بر انگشتر ايام اصلاحات، نشاند تا جايي که ساليانه بيش از پنج ميليارد دلار درآمد داشته باشد. جالب اينکه اين درآمد از کل درآمد صادرات غيرنفتي بيشتر است و تازه اين اول کار است و به يقين، در آينده از درآمد نفت هم بيشتر خواهد شد.

سيد مي رود، با قلبي پر از درد، با روحي خسته و جسمي تکيده؛ اما چشمان او گويي نمي خواهد خستگي هشت سال اصلاحات را، با همه موانعش، به آيندگان هديه کند. او تنها کسي است که مي تواند با اطمينان بگويد: "به شما دروغ نگفتم. آنچه توانستم، انجام دادم. آنچه مي بايد انجام مي دادم و نگذاشتند و در کشاکش بحرانهاي 9 روزه گم شد، به شما گفتم تا نگوييد که مي دانست و نگفت يا مي توانست و نکرد."

......

او هرچه واقعيت داشت و سياست نمي پسنديد، بر زبان راند و حرمت سوگند خود را پاس داشت. از زمان مصدق تا امروز، 52 سال مي گذرد و چه خوب نيم قرن گذشت تا مردي اجرايي از تبار نياکان به تاريخ بپيوندند. اين قوم از خط خونين قائم مقام و اميرکبير و حبس و بند مصدق، با تداوم مقاومت خود، بي خون و حبس، چهره اي ديگر را به حافظه تاريخي خود فرستاد.

خاتمي، ورود تو را به حافظه تاريخي ملت تبريک مي گوييم. مبارک باد اين موفقيت تو!
-نعمت احمدی

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱:۳٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ تیر ،۱۳۸٤


 

تو اين می خواستی و راه
اراده ات را زدود !
اکنونت ای آواره ، چاره ای !
سرد و صاف بنگر !
تو، گم شده ای
خطر را باور کن !
...
فراتر از آدمی و حيوان
فراتر روئيدم
و سخن می گويم
کس را با من سخنی نيست
بس تنها باليدم و
بس بلند
چشم به راهم، چشم به راه چه ؟
بارگاه ابرها . بس نزديک است به من
چشم به راه
نخستين آذر خشم !

                                     ( فريدريش نيچه )

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ تیر ،۱۳۸٤


 

  • Fate.....

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ٩:۳٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٩ تیر ،۱۳۸٤


 

اين رو يکشنبه ۱۰ آذر ۱۳۸۱ تو وبلاگ نوشته بودم.خواستم بگم من حالم خوبه .هميشه حالم خوب بوده.حتی قبلا هم حالم خوب بوده ........

سلام
سلام به همه اونايی که ميدونن سلام گرگ بی طمع نيست.
حالم خرابه،حالم خيلی خرابه
کمک.....کمک.....
يکی بدادم برسه.....


لحظه هايم پر از رنج تکرار بی تو بودن
و من بيقرار لحظه ای با تو بودن

ديرگاهيست که خيال تو هم ديگر به سراغم نمی آيد
و شعرهايم مرا تا اوج لذت يک لحظه با تو بودن نمی برد.......

...............يک نگاه....يک نگاه.يک نگاه.

ولش کن بابا حوصله داری.همه اخر يه روز می ميريم

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ٩:۳٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٤


۱۳۸۴

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر                        خرمن سوختگان را همه گو باد ببر

ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا                          گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر

زلف چون عنبر خامش که ببوید هیهات                    ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر

سینه گو شعله آتشکده فارس بکش                              دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر

دولت پیر مغان باد که باقی سهل است                        دیگری گو برو نام من از یاد ببر

سعی نابرده در این راه بجایی نرسی                         مزد اگر می طلبی طاعت استاد ببر

روز مرگم نفسی وعده دیدار بده                              وانگهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر

دوش میگفت به مژگان درازت بکشم                        یارب از خاطرش اندیشه بیداد ببر

                                  حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار                                   

                                برو از درگهش  این ناله و فریاد ببر                                 

 

امیدوارم سال جدید برای همه سالی سرشار از موفقیت , شادی و عشق باشه.

امیدوارم دوستیهامون رو خالصتر کنیم.

امیدوارم دورویی و ریا تو وجود هیچکدوممون حتی یک ذره, نباشه.

امیدوارم دلها به هم نزدیکتر ؛ کینه ها کمتر ؛ عشق ها با شکوهتربشن ؛ و ما آدما پاکتر و پاکتر  بشیم…

کاش بشه……..

خدایا ……………..

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱٢:٢٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ فروردین ،۱۳۸٤


کاش اصلا دل نداشتم.....

وقتی که دلت ميگيره و هر چی فکر ميکنی و کلنجار ميری تا بفهمی مشکل از کجاست و نميفهمی،اون وقته که آرزو ميکنی کاش اصلا دل نداشتی......

وقتی که يه بغض اويزون راه گلوتو ميگيره و هر کار ميکنی تا با چند قطره اشک شرش رو کم کنی و نميتونی، اون وقته که آرزو ميکنی کاش اصلا دل نداشتی......

وقتی که می خوای ببينی دلت چی ميگی و هر کار که اون ميخواد و انجام بدی ولی دلت ناز ميکنه و حرفش رو بهت نميزنه،اون وقته که آرزو ميکنی کاش اصلا دل نداشتی......

وقتی که سردر گمی کلافت ميکنه و هيچ چيزی دلت رو آروم نميکنه تا راه نفس کشيدنت باز بشه و بتونی چند تا نفس عميق بکشی، اون وقته که آرزو ميکنی کاش اصلا دل نداشتی......

وقتی که دلت بعد از مدتی که اذيتت ميکنه و هی باهات بازی ميکنه ، تازه حرفش رو بهت ميزنه و ميبينی چيزی ازت ميخواد که نميتونی براش آماده کنی، اون وقته که آرزو ميکنی کاش اصلا دل نداشتی........

..... کاش اصلا دل نداشتم.

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ اسفند ،۱۳۸۳


 

بازهم زلزله...

باز هم ناله و غم و داغ عزيزان......

بازهم بغض و اشک و گريه ......

......................

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٥ اسفند ،۱۳۸۳


ارغوان....

.....

اندرين گوشه خاموش فراموش شده،

کز دم سردش هر شمعی خاموش شده،

ياد رنگينی در خاطر من

گريه می انگيزد:

ارغوانم آنجاست

ارغوانم تنهاست

ارغوانم دارد می گريد

چون دل من که چنين خون آلود

هردم از ديده فرو ميريزد.

ارغوان

اين چه رازی است که هر سال بهار

با عزای دل ما می آيد؟

که زمين هر سال از خون پرستوها رنگين است

وين چنين بر جگر سوختگان

داغ بر داغ می افزايد؟

ارغوان پنجه خونين زمين

دامن صبح بگير

وز سواران خرامنده خورشيد بپرس

کی برين دره غم می گذرند؟

........

( استاد ه.ا.سايه )

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۸:۳٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٩ بهمن ،۱۳۸۳


تنهايی من

تنهايی من پاکترين و باوفاترين ياری است که در تمام زندگی پيدا کرده ام.

تنهايی من با شادی های من شاد می شود و با غم های من غمگين.

 تنهايی من هيچ وقت مرا تنها نگذاشته است.

من هرگز تنها نبوده ام چون هميشه تنهايی من در کنار من بوده است.

در فرهنگ تنهايی من خيانت جايی ندارد.

تنهايی من به آسانی به دست نيامده است.

تنهايی من از انتهای يک کوچه مه گرفته و غمگين با ناز و کرشمه به سمت من تنها آمده است.

تنهايی من با تمام چيزهايی که در خود دارد مرا تنها نمی گذارد.

در تنهايی من، غم ، اندوه، عشق،شادی،خاطرات و من جای گرفته است.

در تنهايی من هميشه می توان صدای موسيقی را شنيد.

در تنهايی من هميشه فيلمی برای ديدن وجود دارد.

در تنهايی من هميشه کتابی برای خواندن هست.

در تنهايی من اشک همچون مرواريدی می درخشد.

من تنهايی خود را دوست دارم.

چون با وفاترين ياری است که در تمام زندگی پيدا کرده ام...........

https://www.sharemation.com/ashkeshab/PIC_0139.JPG?uniq=-bvkix4

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۸:٤٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۸ بهمن ،۱۳۸۳


 

دوست کسی است که ترا دوست داشته باشد.

دوست کسی است که مرد باشد.

دوست کسی است که صادق باشد.

دوست کسی است که پاک باشد.

دوست کسی است که .........

چقدر با هم دوستيم؟ چقدر همديگر رو دوست داريم؟؟ چقدر خودمون رو ميزاريم جای دوستمونو باهاش رفتار ميکنيم؟؟؟اصلا برامون مهمه؟؟؟؟

آدما وقتی ارزششون پايين مياد ، ........

دلم ميخواست يه جای خيلی دور بودم که هيچ کس رو نميشناختم.تنهايی خيلی بهتر از اينه که بخوای دوستت  رو از دست بدی و مجبور بشی دربارش فکر بد کنی.گاهی فکر ميکنم مقصر اصلی خودمم.خيلی بيشتر از اونی که بايد روی آدما حساب ميکنم.شايد واقعا ارزش ديگه اين نيست که بخوای واقعا کسی رو دوست داشته باشی!شايد ريا و ظاهر سازی از هر چيزی بهتر باشه !!!

لعنت به من ..... لعنت به اين چيزايی که اين روزا جای خيلی چيزا رو گرفتن........

 

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٢ دی ،۱۳۸۳


 

شب يلدا .........

- شما خيلی کارتون درسته!!!

  بععععله!! شما خيلی قوی هستين!!

 شما سرتون درد ميکرد ولی يه دونه قرص هم نخوردين!!!!......

..................................................................................................

شب يلدا.........

- خاطرات....

 چه قدر زود ميگذره ....

.................................................................................................

شب يلدا........

- دلم تنگه......

 اما خوبم، من هميشه خوبم .

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱٢:۱٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱ دی ،۱۳۸۳


 

ميگم، ميشنوم، ميبينم، راه ميرم، کارميکنم، زندگی ميکنم، فکر ميکنم......

اما نه ، بهتر صادق باشم .هيچ کدوم،هيچ کدوم از اين کارا رو انجام نميدم.

ققط می گردم.اما هر چی ميگردم پيداش نميکنم....

اون راه ، اون اميد ، اون روزنه ...

بايد يه جايی همين اطراف باشه،همين دوروبر ، خيلی نزديک ، اما چرا نمی تونم پيداش کنم؟!

شايد دوست نداری پيداش کنم! شايد نمی خوای به من نشونش بدی!

شايد اصلا دوست داری حالا حالاها با من بازی کنی! آره؟!

فکر ميکنی چقدر طاقت داشته باشم؟!

کاش جنبه اينهمه شوخی رو می داشتم!

دارم خسته ميشم،خيلی خسته، شايدم داغون.يه وقت کم ميارم، اون وقت

شرمنده ات ميشم.جلوت خجالت ميکشم.

بعد يه وقت نگی بی جنبه بودی! نگی بيشتر از اين حرفا روت حساب ميکردم!

نگی يه وقت ....!

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸۳


 

دريايی برای غرق شدن .......

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱۱:٠٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸۳


 

........

تو که معنی از دست دادن رو خوب ميفهمی!

- خوب؟! که چی ؟؟......

......................................................................

  
نویسنده : مجيد م ; ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸۳